Przebudzenie - rozdział 2

 

Pierwszy oddech.... miłosnego trupa.... Pierwsze bicie martwego serca.... krew zaczyna powoli krążyć...

Powracał z otchłani śmierci... niebytu zupełnego, aby zaistnieć poraz kolejny to już raz...

Doznawszy świadomości dalej sprawiał wrażenie martwego, musiał najpierw ocenić swoją sytuację aby pokazać że żyje. Wciąż odczuwał ogromny ból w sercu... ból do którego jednakoż już przywykł...

Był nagi... leżał na ziemi a ręce miał skrępowane z tyłu... lecz mimo to miał się nad wyraz dobrze.... pełen powracającej energii i witalności... 

Powoli uchylił powieki.... Była noc, nieopodal płonęło niewielkie ognisko przy którym siedziała jakaś postać... 

-Odzienie podobne do tego które nosiła Malwina- pomyślał i poczuł mimowolne intensywniejsze bicie serca... Wpatrując się w postać dostrzegł potężne zmutowane ramię....  

- To nie ona.... to mutant... - zdumiał  się i troszkę rozczarował... Choć widział wiele mutagennych deformacji o ludzkim wyglądzie to wszystkie te stwory były nagie i dzikie, bez świadomości..... To już drugi przyodziany mutant który ewidentnie zachowuje się jak człowiek... choć nie chciał tak myśleć o swej ukochanej....

Powoli zaczął przełączać się na tryb łowcy.... wojownika.... tryb mordercy.... Oddech wzrastał, serce przyspieszało....

Delikatnie napiął mięśnie i bez problemu rozerwał krępujący powróz... Słyszalny dźwięk zwrócił uwagę mutanta.... który natychmiast zerwał się i ruszył w jego kierunku... 

-Polowanie rozpoczęte - pomyślał i ruszył na potwora.... Zatrzymali się na chwilę przed morderczym uściskiem.... Spojrzeli sobie w oczy... Mutant chyba pierwszy raz widział kogoś kto nie uciekał na jego widok.... Był potężnie umięśniony a jego zmutowane ręce wyglądały niczym połączenie szponów smoka z ludzkim osiłkiem... Twarz ledwo ludzka pełna blizn.... był obrzydliwie ogromny, wściekły... z oczami pałającymi nienawiścią...

Czyż była na tym świecie istota której bałby się miłosny trup....? Był wojownikiem równie potężnym, jego muskularne ciało pełne wojennych blizn lśniło w blasku ogniska... W przypływie adrenaliny jego penis wyglądał jak dodatkowy artefakt jego mocy.... Zaiste stał się magiczną nadludzką maszyną do eksterminacji... pięknym mordercą....

Mutant wyprowadził potężny taranujący cios... który mógłby przebić wszystko w jego zasięgu....

Odskoczył tylko na chwilę by w pędzie swej wściekłości przypuścić atak.... chwycił mutanta za gardło.... i podniósł do góry.... jedną ręką ... mogłoby się zdawać iż bez wysiłku... Nie myślał wtedy jeszcze jak łatwo mu to przyszło... Był w transie.... chciał zabić... zabić mutanta.....!

- Puść....- Wykrztusił mutant po ludzku choć z metalicznym brzmieniem... Na te słowa oprzytomniał.... jeszcze nigdy nie zabił człowieka... bynajmniej istoty która mówi ludzkim głosem...

 Zwolnił uścisk i puścił mutanta.... który niczym oswobodzony z potrzasku zwierz zaczął czmychać w amoku strachu i przerażenia....

Zdezorientowany stał i patrzył jak mutant znika w ciemnościach....  

Przypomniawszy sobie o ciosie Malwiny spojrzał na tors i zobaczył że rana się zabliźniła...

 -To już druga w tym miejscu... dlaczego przeżyłem ten atak...? - pomyślał chwilę poczym rozejrzał się wokół szukając odzienia. O dziwo wszystko było należycie poukładane przy ognisku. Nawet jego topór i sakiewka ze smartfonem... Wyjął go pospiesznie i polizał aby uruchomić urządzenie...Ekran rozbłysł, pokazał się komunikat: BRAK DNA W BAZIE UŻYTKOWNIKÓW!

- Co znów... - Wycedził przez zęby, dobrze że mógł chociaż odczytać aktualną datę... 

29 Kron 479 Echo. - Jak to możliwe.... Od zdarzenia z Malwina minął zaledwie jeden dzionek.... Popatrzył jeszcze raz na swoją ranę, praktycznie była już tylko blizną.... 

Pośpiesznie założył odzienie i ruszył w kierunku poświaty zbliżającego się poranka. Jego smartfon był jedynym połączeniem ze światem ludzi, a zwłaszcza Tinderowa apka jego jednym towarzyszem i rozrywką w niekończącej się podróży bez celu...... 

Lecz teraz wszystko się zmieniło, miał cel.... Musiał odnaleźć Malwinę i dowiedzieć się dlaczego żyje i jest mutantem...i czy jest więcej świadomych mutantów...?

Aby rozwikłać zagadkę musiał mieć sprawny smartfon, zamierzał udać się do najbliższej osady, tym razem nie dla uciech jeno....jeno dla miłości....

Nie wiedział gdzie jest a bez technologii znalezienie pobliskiej osady nie było takie proste....

Teren który przemierzał był wyjątkowy górzysty, porośnięty dziczą.... Pokwikania, ryki, gwizdy oraz inne odgłosy zwierząt i stworów niosły się echem sprawiając wrażenie bardzo żywego świata... 

Przebijając się przez roślinne knieje co chwilę kątem oka widział jakieś małe czmychające cienie... co rusz przystawał aby objąć je swym wzrokiem... niestety znikały.  

-Czyżbym miał zwidy?- pomyślał...

Dręczyło go usilne przeświadczenie, iz coś się zmieniło… tylko nie wiedział jeszcze, czy to świat wokół niego się przeinaczył, czy też on sam.

Wtem znienacka dostrzegł patrolującego uzbrojonego drona w oddali, to znak że jakaś osada jest w pobliżu. Rozejrzał się ale nic nie dostrzegł, wdrapał się więc najbliższe drzewo. 

Zza wzgórze wyłaniała się betonowa kopuła osady, był u celu...

Dotarłszy do osady wyszukał bramę i charakterystyczną polankę przed nią...znał procedury. 

Wyskoczył z ukrycia stanął przed bramą wzniósł ręce i skrzyżował je nad głową w geście pokory i uciemiężenia... 

Gdy tylko zobaczył nadlatującego drona zaczął słać zwyczajowe pozdrowienia... - Nie strzelaj, jestem człowiekiem, nie strzelaj jestem człowiekiem....- powtarzał bez końca. Wiedział że dron musi przeskanować jego ciało w poszukiwaniu mutacji i ustalić tożsamość. 

Wyjątkowo dłużej niż zwykle dron milczał wpatrując się okiem w jego sylwetkę... - Coś jest nie tak... - pomyślał rozglądając się uważnie, szukając drogi ucieczki....

- Podaj identyfikator genotypu! - Rozległ się głos z drona...

-HGX-01-7605 -29A-Λ - odpowiedział pospiesznie.... Zerkając z ostrożnością i zdziwieniem w stronę drona.... Wiedział że na podstawie skanu powinni znać jego identyfikator... Dlaczego więc o niego zapytał...?

Po chwili usłyszał: - Witamy w Polsce, udaj się za dronem celem weryfikacji DNA.- Co też pospiesznie uczynił wchodząc do otwartej już kopuły.... Jednakoż nieco zaniepokojony gdyż nigdy nie był jeszcze w Polsce.... choć wiele o niej słyszał... Była to ponoć największa znana podziemna osada o wyjątkowo rozwiniętej prastarej technologii...

Jeszcze tylko standardowe badania i będzie mógł skorzystać z ludzkich wygód, ewidentnie tęsknił tylko za jednym... zimnym prysznicem... i dziewkami które zawsze traktował z szacunkiem, były dla niego substytutem miłości, dawały złudne uczucie bicia serca w miłosnym trupie....

Gdy już był w celi badań i pobrali próbkę jego krwi pozostało tylko czekać na wyniki, zwykle trwało to kilka minut... Tym razem czas mu się bardzo dłużył... miał wrażenie że upłynęła godzina.... 

W ten rozległ się głos z komunikatora:

-Twoje DNA zostało naruszone, ale stabilizuje się już na poziomie molekularnym.... Musimy ustalić, co się stało i jaka była tego przyczyna. Narazie wiemy że twój organizm ma podniesione ponad przeciętną funkcję motoryczne, niczym dzikie zwierzę, jesteś niestabilny. Będziesz musiał zostać na kwarantannie, aż ustalimy i będziemy pewni, że nie stanowisz zagrożenia dla naszej osady. Co Cię do nas sprowadza? - 

- Potrzebuję naprawić smartfona....nie mogę go uruchomić....i jeszcze aktualizować oprogramowanie, Tinder mi się przycina.... - wycedził pospiesznie.... 

- Twoje DNA się stabilizuje ale było naruszono, być może to było przyczyną. Aktualizacje będziesz mógł zrobić gdy minie kwarantanna, dostaniesz też zwyczajowy zasiłek dla nowych osadników w wysokości 200 kryptonów.

- Rozumiem, dziękuwa.... - Odpowiedział.... Wiedział że musi poczekać.... tylko ile to może potrwać... Błądząc myślami i analizując słowa wyjął swojego starego smartfona.... - DNA się stabilizuje...- pomyślał i polizał.... 

Ku jego zdziwieniu włączy się bez żadnych problemów... Odgłosy Tinderowych powiadomień niosły się echem po jego celi.

Po kolei zaczął sprawdzać wszystkie swoje apki, wszystko działało bez zarzutu...

-Więc szkoda czasu, na te trywialne uciechy, musiał udać się na polowanie..... polowanie na swoją miłość.... Malwinę.... - ustalił w myślach i powiedział do komunikatora: 

-Opuszczam osadę bez oczekiwania na wynik kwarantanny?- po dłuższej chwili usłyszał:

- Dziękujmy za wizytę w Polsce, zapraszamy ponownie. - Po czym trzask sygnał zwolnionych rygli wskazywał drogę wyjścia....

Wychodząc z kopuły odczuł ulgę... był stworzeniem tego dzikiego świata, był jego częścią... To czego tak wszyscy się bali było jego wolnością.

W bezpiecznej odległości załączył geolokalizator wczytując mapę, Jakieś 145 km na południe znajdowało się ogromne jezioro Unys, niedaleko osady Smyklokas... Gdzie pierwszy raz zobaczyl Malwinę... Przy brzegu miał swoją miejscówkę na ogromnym drzewie, dobrą na przemyślenia... Szybko wyłączył smartfona i udał się w tym kierunku... 

- Będzie kąpiel - pomyślał z zadowoleniem przyspieszając kroku... Zmysły dodawały mu nadludzką szybkość i precyzję , poruszająca się w harmonii z przestrzenią, która go ukształtowała..... był bogiem tego systemu rzeczy... pradawnym wojownikiem....